Genetska predispozicija za gojaznost danas ima značajno snažniji uticaj na indeks telesne mase (ITM) kod modernih generacija u poređenju sa onima rođenim pre početka epidemije gojaznosti. Novo istraživanje, objavljeno u časopisu PLOS Genetics, otkriva da savremeno gojazno okruženje, koje karakterišu lako dostupna prerađena hrana i smanjena fizička aktivnost, pojačava ispoljavanje gena povezanih sa gojaznošću.
Studija, koju su vodili Lijam Rajt (Liam Wright) i njegove kolege sa Univerzitetskog koledža u Londonu (UCL), analizirala je četiri britanske generacije rođene u periodu od 1946. do 2001. godine. Rezultati su pokazali da su genetske varijacije povezane sa višim ITM-om imale jači uticaj na stvarni ITM kod osoba rođenih u skorijim generacijama (1970. i 2001.) u poređenju sa starijim (1946. i 1958.).
Na primer, kod tinejdžera uzrasta 16 godina, povećanje poligenskog indeksa za ITM za jednu standardnu devijaciju bilo je povezano sa povećanjem ITM-a za 0,46 kg/m² u generaciji iz 1946, ali sa značajno viših 0,90 kg/m² u generaciji iz 2001. godine. Ova razlika pokazuje da moderno okruženje omogućava genetskim sklonostima da se snažnije ispolje.
