Lekovi za dijabetes i gojaznost, poznati kao GLP-1 preparati, mogli bi značajno uticati na javnu bezbednost. Prema revolucionarnom istraživanju objavljenom 17. juna 2026. godine u časopisu Criminology, naučnici sa Univerziteta Rutgers (Rutgers University) otkrili su da kod trenutnih korisnika agonista receptora glukagonu sličnog peptida-1 (GLP-1 RA) postoji znatno slabija veza između utvrđenih faktora rizika, poput impulsivnosti i konzumacije alkohola, i nasilnog kriminalnog ponašanja.
Pomaže pojedincima da 'zastanu, identifikuju nestabilan ili negativan impuls i odluče da ne deluju na osnovu njega', čime se slabi direktan most od impulsa do fizičke reakcije, umesto da se eliminiše sama impulsivnost.
— Kristofer Tomas (Christopher Thomas), Univerzitet Rutgers
Najznačajniji nalaz studije otkriva da je kod osoba koje trenutno koriste GLP-1 terapije, veza između impulsivnosti i nasilnog ponašanja bila za približno 62% slabija u poređenju sa bivšim korisnicima. To sugeriše da ovi lekovi mogu smanjiti impulsivno ponašanje, pružajući novu perspektivu o njihovim efektima.
Studija sa Univerziteta Rutgers, čiji su koautori Dr Danijel K. Semenza (Daniel C. Semenza) sa Škole javnog zdravlja na Rutgersu i Kristofer Tomas (Christopher Thomas), docent na Univerzitetu Rutgers-Kamden (Rutgers University-Camden), analizirala je podatke iz nacionalno reprezentativne američke ankete sprovedene 2025. godine na 7.521 odrasloj osobi, sa posebnim fokusom na 821 pojedinca koji su koristili GLP-1 lekove.
Istraživači pretpostavljaju da GLP-1 preparati utiču na ponašanje interakcijom sa regionima mozga bogatim GLP-1 receptorima, koji su ključni za regulaciju nagrade, signalizaciju dopamina, motivaciju i kontrolu impulsa, uključujući striatum i prefrontalni korteks.
